Jak pisa\u0142 Herbert \u2013 warto z uporem powtarza\u0107 stare zakl\u0119cia ludzko\u015bci: bajki i legendy. Wszyscy znamy histori\u0119 Syzyfa \u2013 ulubie\u0144ca bog\u00f3w, kt\u00f3ry naraziwszy si\u0119 Zeusowi pad\u0142 ofiar\u0105 srogiej kary. Przysz\u0142o mu w niesko\u0144czono\u015b\u0107 wtacza\u0107 na szczyt ogromnej g\u00f3ry wielki g\u0142az, kt\u00f3ry tu\u017c przed osi\u0105gni\u0119ciem celu mia\u0142 zawsze ju\u017c wymyka\u0107 mu si\u0119 z r\u0105k, spada\u0107 w d\u00f3\u0142 zbocza i zmusza\u0107 go do rozpocz\u0119cia zadania raz jeszcze. Bezsensowna, pozbawiona efektu praca, od tysi\u0105cleci jest wi\u0119c symbolem tortury.<\/p>\n\n\n\n
U zarania dziej\u00f3w nie by\u0142o zaj\u0119\u0107 beznadziejnych. Rozpaczliwa by\u0142a kondycja ludzka \u2013 kr\u00f3tkie \u017cycie, \u0142atwa \u015bmier\u0107, choroby, g\u0142\u00f3d i ch\u0142\u00f3d. Cierpieli\u015bmy dzie\u0144 w dzie\u0144 pod wiecznie smutnym niebem. Niebezpieczne i nu\u017c\u0105ce polowania, \u017cmudna uprawa roli \u2013 straszna to by\u0142a niedola. Jedno, jednak\u017ce rzec trzeba \u2013 mia\u0142o to sens. Kto ubi\u0142 dzika, zjad\u0142 go i prze\u017cy\u0142, kto zbo\u017ce zasadzi\u0142 i zebra\u0142 nie m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107, \u017ce sp\u0119dzi\u0142 miesi\u0105ce na bezsensownych czynno\u015bciach. R\u00f3\u017cne nas sprawy w\u00f3wczas torturowa\u0142y, ale praca mog\u0142a dawa\u0107 satysfakcj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Trzeba by\u0142o kilku tysi\u0119cy lat, by sytuacja uleg\u0142a odmianie. Do\u015b\u0107 radykalnej, bo w zasadzie obr\u00f3ceniu o 180 stopni. Ma\u0142o co nas dzi\u015b zabija, a pod wzgl\u0119dem wysi\u0142ku wymaganego do prze\u017cycia znale\u017ali\u015bmy si\u0119 na przeciwnym biegunie. Trudniej dzi\u015b umrze\u0107 ni\u017c prze\u017cy\u0107 (do czasu staro\u015bci oczywi\u015bcie). Z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa i gospodarki eksplodowa\u0142a tak bardzo, \u017ce cho\u0107 zasadniczo wszystko co robimy za pieni\u0105dze ma jaki\u015b sens globalnie, to lokalnie ju\u017c nie zawsze.<\/p>\n\n\n\n
Przychodzimy do pracy. Wsp\u00f3\u0142tworzymy jaki\u015b-tam produkt cyfrowy. Bierzemy za to pieni\u0105dze, kupujemy produkty wytworzone przez innych ludzi z innych kontynent\u00f3w. Niby wiemy, \u017ce do czego\u015b ta nasza praca si\u0119 przydaje, \u017ce jest gdzie\u015b na wysokim poziomie jakie\u015b jej uzasadnienie, ale z perspektywy mikro ono po prostu, zwyczajnie nie istnieje.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysza\u0142em o tak wielu przyk\u0142adach deweloperskiej udr\u0119ki, \u017ce nie wiem, czy nie nale\u017ca\u0142oby wyp\u0142aca\u0107 niekt\u00f3rym programistom dodatku za prac\u0119 w ci\u0119\u017ckich warunkach\u2026<\/p>\n\n\n\n
Na szcz\u0119\u015bcie nie ka\u017cdy projekt tak wygl\u0105da. Tego typu syzyfowe prace s\u0105 najcz\u0119\u015bciej domen\u0105 albo korporacji albo ledwie co za\u0142o\u017conych startup\u00f3w. W tych drugich produkt mo\u017ce po prostu nie zdoby\u0107 wystarczaj\u0105cej ilo\u015bci u\u017cytkownik\u00f3w i roczna lub dwuletnia praca trafia do piachu. W przypadku tych pierwszych natomiast spora grupa projekt\u00f3w powstaje nie z uwagi na realne zapotrzebowanie albo hipotez\u0119 rynkow\u0105, kt\u00f3r\u0105 postanowiono zweryfikowa\u0107, ale ze wzgl\u0119du na polityk\u0119. Prezes m\u00f3wi \u201einternet of things\u201d i dw\u00f3r zarz\u0105dza by ca\u0142e jego kr\u00f3lestwo rozsiane po kontynentach rozpoczyna\u0142o projekty pod tym has\u0142em. Dwa lata p\u00f3\u017aniej okazuje si\u0119, \u017ce trend si\u0119 zmieni\u0142 albo wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich by\u0142a jedynie na szybko montowanymi chocho\u0142ami nie maj\u0105cymi prawa przetrwa\u0107 w rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
W og\u00f3le projekty podzieli\u0107 mo\u017cna na zasadniczo trzy kategorie:<\/p>\n\n\n\n
Do ka\u017cdej z nich nadaj\u0105 si\u0119 inne osoby, z czego dwie pierwsze s\u0105 bliskie definicji tortury.<\/p>\n\n\n\n
Nieustanne tworzenie nowych produkt\u00f3w, kt\u00f3re nigdy nie wchodz\u0105 na produkcj\u0119 przypomina akademickie klepanie program\u00f3w na zaliczenie. Z jednej strony osoby kreatywne mog\u0105 si\u0119 w tym jako\u015b odnale\u017a\u0107, bawi\u0105c si\u0119 architektur\u0105 i eksperymentuj\u0105c z nowymi technologiami, z drugiej jednak na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 dojd\u0105 do nieuchronnego wniosku, \u017ce ich praca to zabawa, \u017ce nic w gruncie rzeczy \u015bwiatu nie daj\u0105, \u017ce buduj\u0105 papierowe samoloty, zamki z piasku\u2026<\/p>\n\n\n\n
Utrzymanie starych, rentownych produkt\u00f3w z kolei bliskie jest zazwyczaj szambo-nurkowaniu. S\u0105 to projekty beznadziejnie nudne, w kt\u00f3rych czas sp\u0119dza si\u0119 jedynie na \u0142ataniu ta\u015bm\u0105 bug\u00f3w w beznadziejnych pr\u00f3bach utrzymania rozpadaj\u0105cego si\u0119 truch\u0142a w kszta\u0142cie przypominaj\u0105cym to, czym dawniej by\u0142o. Jest to skazana na pora\u017ck\u0119 walka z entropi\u0105 i gniciem oprogramowania. Jest to mieszanka oddzia\u0142u gerontologicznego i onkologicznego. Przede wszystkim jednak jest to morderstwo w\u0142asnego CV, bo mo\u017cna si\u0119 tam nauczy\u0107 jedynie cierpliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Jedyna przyjemna i nieliczna kategoria to produkty o rosn\u0105cej bazie u\u017cytkownik\u00f3w \u2013 aplikacje, kt\u00f3re powsta\u0142y stosunkowo niedawno, przyj\u0119\u0142y si\u0119 na rynku i s\u0105 rozwijane. Znajdziemy je w najcz\u0119\u015bciej udanych startupach, kt\u00f3re ewoluuj\u0105 ju\u017c w kierunku \u015brednich firm.<\/p>\n\n\n\n
Do tworzenia nowych produkt\u00f3w nadaj\u0105 si\u0119 osoby kreatywne. Maj\u0105 si\u0119 w nich okazj\u0119 wy\u017cy\u0107, wyszumie\u0107 w swoich tw\u00f3rczych pop\u0119dach, eksperymentowa\u0107 do woli, cz\u0119sto i bez konsekwencji. Mo\u017cna si\u0119 w nich te\u017c wiele nauczy\u0107 \u2013 cz\u0119sto u\u017cywa si\u0119 tam najnowszych technologii. Je\u015bli tempo prac nie jest zbyt du\u017ce mo\u017cna nawet pokusi\u0107 si\u0119 o rozs\u0105dne zaplanowanie architektury i z tego etapu nauk\u0119 oraz do\u015bwiadczenie wynie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Do projekt\u00f3w utrzymaniowych z kolei, nadaj\u0105 si\u0119 ludzie cierpliwi. Kto\u015b, kto ma ju\u017c swoje lata jako programista, nie czuje si\u0119 na si\u0142ach, by zg\u0142\u0119bia\u0107 nowe techniki i paradygmaty, mo\u017ce tam odnale\u017a\u0107 sw\u00f3j przedemerytalny zak\u0105tek. Tak\u017ce osoby potrzebuj\u0105ce odreagowa\u0107 od p\u0119du ku nowoczesno\u015bci mog\u0105 w nich przycupn\u0105\u0107 i odsapn\u0105\u0107 od pogoni za nowymi frameworkami. Kto jednak kreatywny, kto nie znosi chaosu i lubi zbawia\u0107 \u015bwiat \u2013 popadnie w tych projektach w sza\u0142. Trzeba do nich ludzi spokojnych, pogodzonych z niedoskona\u0142o\u015bciami, ludzi, kt\u00f3rzy przyjd\u0105 ka\u017cdego dnia, potaplaj\u0105 si\u0119 w bagnie, westchn\u0105 i wyjd\u0105 o pi\u0105tej do w\u0142asnego \u017cycia\u2026<\/p>\n\n\n\n
Jedynie w miar\u0119 ustabilizowane projekty, o rosn\u0105cej bazie u\u017cytkownik\u00f3w, napisane niedawno, rozrastaj\u0105ce si\u0119 dadz\u0105 schronienie osobom pomi\u0119dzy tymi dwoma \u015bwiatami. Nie b\u0119dzie tam framework\u00f3w sprzed tygodnia, ale nie b\u0119dzie te\u017c sprzed dw\u00f3ch dekad. Co\u015b da si\u0119 poprawi\u0107, cho\u0107 architektury si\u0119 nie zmieni. Bugi b\u0119d\u0105, bo s\u0105 zawsze, ale b\u0119d\u0105 te\u017c nowe funkcjonalno\u015bci. Co najwa\u017cniejsze jednak \u2013 b\u0119dzie sens. U\u017cytkownicy docenili produkt i chc\u0105 go u\u017cywa\u0107. Piszemy co\u015b fajnego, co ludzie lubi\u0105 i z czego korzystaj\u0105. Nie \u0142atamy starego systemu, kt\u00f3rego wszyscy nienawidz\u0105. Nie robimy eksperymentalnego produktu, kt\u00f3ry mo\u017ce si\u0119 nie przyj\u0105\u0107. Robimy prawdziw\u0105, w starodawnym duchu, poczciw\u0105, przydatn\u0105 prac\u0119. Czego wszystkim \u017cycz\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak pisa\u0142 Herbert \u2013 warto z uporem powtarza\u0107 stare zakl\u0119cia ludzko\u015bci: bajki i legendy. Wszyscy znamy histori\u0119 Syzyfa \u2013 ulubie\u0144ca bog\u00f3w, kt\u00f3ry naraziwszy si\u0119 Zeusowi pad\u0142 ofiar\u0105 srogiej kary. Przysz\u0142o mu w niesko\u0144czono\u015b\u0107 wtacza\u0107 na szczyt ogromnej g\u00f3ry wielki g\u0142az, kt\u00f3ry tu\u017c przed osi\u0105gni\u0119ciem celu mia\u0142 zawsze ju\u017c wymyka\u0107 mu si\u0119 z r\u0105k, spada\u0107 w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1409,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[204,7],"tags":[167,192],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1404"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1404"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1404\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1407,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1404\/revisions\/1407"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1409"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1404"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1404"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kalkus.dev\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1404"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}